Stel je hebt iets gedaan waar je spijt van hebt. Je zegt iets tegen je partner tijdens een ruzie wat je helemaal niet meent. Je komt er op terug zegt sorry en geeft elkaar een kus en het is weer goed. Zo simpel kan het zijn.
Voor wie geven we eigenlijk vergeving? Geven we alleen aan mensen vergeving die berouw hebben? Zodat diegene zich niet schuldig meer hoeft te voelen over wat hij / zij gedaan heeft en het af kan sluiten?
Zou het niet veel mooier zijn als je iets vergeven kan om het voor jezelf af te sluiten? Door geen woede meer te voelen gun je jezelf je vrijheid. een nieuwe start.
Niet dat het daardoor ongedaan te maken is of net gedaan wordt of het niet heeft plaatsgevonden. Nee, meer een keuze die je maakt dat wat in het verleden plaats heeft gevonden niet ook nog je toekomst in de weg mag staan.
Laatst kwam ik nog een relevante spreuk tegen over vergeving; Als je iemand vergeeft verlos je hem van het daderschap en bevrijd je jezelf van het slachtofferschap.